Dag 5, 26 juli. Lake Havasu – Grand Canyon

De jetlag is bijna over. We worden rond een uur of zes wakker, en dat is heel wat beter dan om 4 uur wakker worden en uitgeslapen zijn.

De reis was weer voorspoedig, satellietradio (dat heet hier Sirius) is retehandig want je hoeft niet om de 50 kilometer van zender te wisselen zoals gebruikelijk in Amerika. Sirius heeft meer dan 100 zenders die netjes zijn gecategoriseerd in Jazz, Blues, Spaanstalig, etc.

Raar land. Je rijdt van brute hete zon de bergen in en opeens wordt je verrast door regenbuien die ook even snel weer verdwijnen. Onderweg heb ik nog wat leuke foto´s gemaakt van een heel erg lange trein. Hij toeterde naar me!

De eerste blik op de Grand Canyon was weer bijzonder indrukwekkend; eigenlijk kan je de grootsheid van de Grand Canyon niet in foto´s weergeven. Je kijkt niet naar de Grand Canyon, het neemt je hele blikveld in beslag. Dit is miljoenen jaren oud en dat zie je er aan af. Je kijkt tientallen kilometers ver en de bodem is ongeveer 1,5 kilometer van je verwijderd. Het hotel was gevestigd aan de rand van de canyon op een waanzinnig mooie plek. Sta je ‘s ochtends als je wakker wordt binnen 20 stappen bij de Canyon, lekker rustig zonder de massa’s Japanners. Ook nog lekker gegeten, gewoon zalm. Het is wel zoeken om een restaurant te vinden dat niet louter burgers, spare ribs of andere zooi overdekt met kaas serveert, maar we worden er steeds handiger in. Speaking of kaas… Taco Bell adverteert gewoon met een nieuw soort wrap die ze de “melt” noemen en in die reclame zie je gewoon dat dat ding draden kaas trekt als je hem opeet, zo vies!

‘s avonds wilde ik nog even naar de rand van de Canyon om naar de sterren te kijken, dus ik loop het hotel uit, sta ik opeens oog in oog met een Eland-achtig dier. Ik schrok me rot, maar dat beest niet, die zijn blijkbaar wel wat toeristen gewend; ik had hem bijna een fooi gegeven.

Foto´s!

Advertisements

Dag 6, 27 juli. Grand Canyon – Page

Vanmorgen na het ontbijt samen met Maxim een stukje van een trail gelopen die naar de bodem van de Canyon voert. De hele reis duurt 5 uur (naar beneden, naar boven duurt twee keer zo lang). We kwamen onderweg de muilezeltocht nog tegen, erg leuk. Lijkt me we doodeng om op zo´n beest te moeten zitten want ze lopen vlak langs de rand van de canyon. Huu!

Een wederom schitterende reis voerde ons via de oostkant van de Grand Canyon naar Page. Het verschil in natuur op één dag is ongehoord. Van sappige groene bossen zit je een uur later op een dorre prairie.

Aangekomen in Page hadden we even een deceptie-momentje. Onze herinnering van 13 jaar geleden was dat je hier heerlijk kon zwemmen en van rotsen af kon duiken. Nu kon dat zwemmen nog wel, maar dat leuke plekje van 13 jaar geleden was nu ingenomen door een enorme jachthaven 😦

Ook hier weer tegen de 38 graden, maar door de wind voelde het niet zo bizar heet als in Lake Havasu City.

Wéér goed gegeten. Italiaans, met vooraf lekkere minestronesoep. Doet me goed om ook normale restaurants te vinden.

We zijn vandaag ook even bij de Mac geweest voor een burgertje tussendoor. Het verschil tussen de MacDonalds in Nederland en de USA is hemelsbreed. Ten eerste wordt je hier behandeld als een debiel, ten tweede is het interieur van de meeste MacDonalds restaurants sinds de opening in 1978 niet veranderd, ten derde is het er vies en ten vierde is het personeel T R A A G ! ! Je zal je nog verbazen hoe langzaam je een beker cola van de tap naar de counter kunt brengen.

Bij de meeste winkels en horecagelegenheden in Amerika wordt je prima geholpen, zij het wat overdreven vriendelijk en amicaal (everything OK for you guys?! Great!) omdat hun salaris voor een groot deel afhankelijk is van de tip, maar bij de Mac mogen ze geen tip accepteren en het lijkt wel of ze hun ongenoegen daarover op alle klanten botvieren. Rare gewaarwording dat zo´n keten die in Nederland een prima reputatie heeft in het land van oorsprong zo dramatisch slecht presteert.

Maxim heeft het prima naar zijn zin. Hij vond de Grand Canyon erg cool maar het mooiste van alles vind hij toch wel dat hij zich na een dag rijden (op zijn vader) kan uitleven in het zwembad.

Foto´s!

Dag 7, 28 juli. Page

Vanochtend weer wat later wakker, half 8 dit keer. Om kwart over tien werden we opgehaald om een tour te doen naar Antelope Canyon, een in Navajo (lees: indianenland) gelegen canyon waar je mooie lichteffecten hebt. We reden er heen met een soort monstertruck, zie de foto´s! De rit naar de canyon ging eerst vooral erg hard over asfalt en daarna erg hobbelig over een stuk zanderige woestijn. Daar werd ik erg enthousiast van (not!)

De canyon was erg mooi (zie de foto´s maar) en de verhalen van de indiaan waren ook leuk. Hoewel ik ernstig twijfelde aan zijn bewering dat hij liever eenvoudig in een reservaat woonde dan in een mooi duur huis, gezien zijn snelle Adidas sneakers en de platte Sony Viao laptop die hij in het kantoor had liggen.

Na deze stoffige activiteit even gezwommen en daarna geluncht bij Subway; weer een lekker adresje ontdekt. Heerlijke broodjes met veel sla en groente!

‘s Middags een tour gemaakt naar Vermillion Cliffs en Marble canyon en onderweg nog even een mooie en hoge brug over de Colorado meegepakt.

Nu ben ik moe! Hier staan de foto´s

Dag 8, 29 juli. Page – Moab

Even snel een berichtje van Meta. Tropical Sno ontdekt!!! Zo lekker!!! Wel 50 verschillende smaken; birthday cake, bubblegum, alle fruitsoorten, rootbeer, pina colada enz. enz. We gaan een tentje beginnen in Italie ofzo, dat lijkt me wel wat.

oh ja, we leven nog. Niets gemerkt van de aardbeving, als je de media mag geloven is het business as usual en is er geen paniek. Foto´s en verslag volgen later (vandaag grotendeels in de auto gezeten, dus erg spannend zal het niet worden).

Foto´s!

Dag 9, 30 juli. Moab – Bryce

Sla over 250 kilometer rechtsafVreselijk slecht geslapen vannacht! Te kleine bedden met een kuil erin en een airco die de hele nacht herrie maakt. We gaan hier niet nog een nacht blijven. We hebben besloten vandaag via Arches naar Bryce te rijden en een dag eerder daar aan te komen. We blijven daar dan 2 nachten en gaan daarna een dag eerder naar Vegas. YEAH BABY 4 nachten VEGAS! Eindelijk even lekker shoppen, dat hebben we nog helemaal niet gedaan.

Het was een lang stuk van Moab naar Bryce, via een route die niet veel toeristen nemen want we kwamen ze niet tegen. Check ook de foto links: over 250 km rechts aanhouden! Stel je dus voor dat je vanaf Leiden naar Luik rijdt zonder ook maar één keer af te hoeven slaan en geen enkele file of andere onderbreking te hebben.

Arches was weer een prachtig park. Ongelooflijk hoeveel mooie natuur je hier hebt. Het is overal ook niet echt druk hoewel het midden in de vakantie is.

PS Wisten jullie al dat de pedalen in de Caddy electrisch verstelbaar zijn?

Foto´s!

Dag 10, 31 juli. Bryce NP

Heerlijk geslapen in Bryce View Lodge, 1 mijl voor de ingang van Bryce Canyon. Vandaar heerlijk relaxt dagje gehad. We hebben lekker tot 9 uur uitgeslapen (was ook wel nodig na de nacht van gisteren). Daarna ´s-ochtends naar Bryce, ‘s-middags zijn we lekker naar het zwembad geweest daarna heb ik met Maxim een quad tour gemaakt.

Foto´s!

Dag 11, 1 aug. Bryce – Las vegas

We zitten nu in Vegas!!!

Vanochtend vroeg vertrokken uit Bryce en naar Zion gereden. Zion is één van de mooiste parken, het doet Europees aan, “gewoon” bergen met mooie bossen, riviertjes, etc. Je kan je auto op een parkeerplaats zetten en daarna met een shuttlebus langs de hoogtepunten van het park. Meta dacht nog even dat haar laatste uur geslagen had! In de shuttlebus zat een groot raam en opeens zag ze in de spiegeling een enorme man met een grijze baard en een zeis achter zich zitten. Gelukkig bleek het allemaal wel mee te vallen want de ramen van de bus vertekenden de spiegeling nogal. Het was gewoon een vredige wandelaar met een houten wandelstok. Ik heb nog een foto van ‘m gemaakt die je bij de foto’s van vandaag kunt vinden.

Het hotel voor vannacht is het fameuze Golden Nugget, was redelijk goedkoop (en dat is niet erg!). Zwembad is vet cool, met een mega aquarium met haaien waar de glijbaan doorheen gaat! Het deel van de glijbaan dat door de Shark-tank gaat is ook van glas. Eng!

Meta heeft een Mojito gedronken aan de rand van het zwembad, ik denk dat ik dat morgen ook maar eens ga proberen. In heel Amerika is alles verboden, en alles wat elders in Amerika verboden is, is legaal in Vegas. Dus zit iedereen als een bezetene te roken en te zuipen in het zwembad.

Amerika, het land waar je op je achttiende al in pornofilms mag spelen of als soldaat naar het front gestuurd kan worden, maar je pas op je 21e mag drinken en gokken.

Mijn god wat is het heet in Las Vegas, en het ergste is dat het ‘s avonds geen graad afkoelt! Iedere keer als je de auto uitstapt krijg je weer een klap in je gezicht van de hitte. We zijn ´s avonds naar het Hardrock Hotel geweest; daar waren we 13 jaar geleden ook en daar hadden we goede herinneringen aan. Het hotel was in grootte meer dan verdubbeld en dat was goed te merken aan de drukte.

Het viel me trouwens op dat het sowieso een stuk drukker was dan de vorige keer dat we hier waren. Stonden de hotels op de strip 13 jaar geleden redelijk ver van elkaar af, nu is elk gaatje op de strip volgebouwd met hotels en casino´s. Het was stukken hectischer dan ik me kon herinneren. Ik moet nu stoppen want ik heb een afspraak bij de kapper (we zitten in San Francisco als ik dit schrijf).

p.s. de Caddy heeft ons maar mooi weer 400 kilometers verder gebracht. Morgen weer een gadget! 🙂

Foto´s!